De Village

It takes a village... 

Niet alleen om een kind op te voeden. We hebben als mens een community nodig. En zo'n community wil ik creëren.

Lang wilde ik deze Village in een hoeve met een grote tuin plaatsgeven. Een fysieke plek waar mensen kunnen thuiskomen.

Gaandeweg ontdek ik echter dat ze daar niet van afhangt. Ik zie de Village op meerdere plaatsen ontstaan.

Wanneer mensen zich welkom voelen.
Wanneer verhalen gedeeld worden.
Wanneer iemand even niets hoeft uit te leggen.
Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten die elkaar anders nooit hadden gevonden.

Misschien krijgt mijn Village ooit een vaste plek. Misschien ook niet. Eigenlijk maakt dat steeds minder uit.

Zolang mensen elkaar blijven ontmoeten, verhalen gedeeld worden en er af en toe iemand naar huis gaat met wat meer rust of wat meer vertrouwen, doet de Village voor mij precies waarvoor ze bedoeld is.

Mijn plek 

Ik droom niet van een praktijk waar elk uur mensen in en uit lopen. Wel van een plek waar mensen mogen aankomen. Waar tijd is voor een gesprek, een wandeling, een tas thee of gewoon even niets, zonder agenda, zonder dat er op een klok hoeft gekeken te worden.

In afwachting van die hoeve met grote tuin, stel ik daarom mijn eigen plek open voor de mensen die ik ken en voor de mensen die hen dierbaar zijn. Ik heb gemerkt dat ik het liefst werk met mensen die ik al ken, of die via iemand bij mij terechtkomen. Er is dan vaak al een stukje vertrouwen en dat voelt voor mij als een fijne basis om van te vertrekken.

Wat er dan gebeurt, ligt nooit helemaal vast. Soms spreken we af voor een sessie. Soms drinken we thee. Soms wandelen we. Soms zit er een kleine groep rond het vuur. Soms blijft iemand een tijdje logeren. En soms gebeurt er niets bijzonders. Alleen dat blijkt achteraf toch bijzonder geweest te zijn.

Mensen samenbrengen

Zolang ik me kan herinneren breng ik al mensen samen. Iemand vertelt over een idee of een vraag, en voor ik het weet zie ik bij wie ze daarvoor moeten zijn. 

Soms ontstaat daar een samenwerking uit. Soms een vriendschap. Soms gewoon een fijn gesprek. En soms laten mensen dit liggen, kruisen de paden een tijd later en hoor ik alsnog "je had het me al gezegd en nu begrijp ik waarom".

Ik geniet ervan te zien wat er gebeurt wanneer de juiste mensen elkaar op het juiste moment ontmoeten. En ook op die manier groeit mijn Village. 


We don't build a community. We remember we are one.